چند روز پیش همسرم دو بطری دوغ با مارک " ایشملی " خریده بود . دوغ زیاد مصرف میکنیم بویژه دوغ " ایشملی " که واقعا " ایشملی " است . به دنبال تاریخ مصرف روی لیبل بطری میگشتم که تصویری بسیار جالب توجهم را جلب کرد . تصویری از نقشه ایران و نوشته ای در داخل آن . آن نوشته چیزی نبود جزء شعار " ما میتوانیم " محمود احمدی نژاد . زیر این نقشه تصویری از یک جلد کتاب بود که روی آن نوشته شده بود : " اگر بدانیم " .

شرکت تولید کننده این دوغ با این تصویر با زیرکی و ظرافت هرچه تمام شعار " ما میتوانیم " احمدی نژاد را زیر سوال برده است .

دانایی و دانستن نیاز اولیه برای توانستن است و تحقق شعار " ما میتوانیم "

" اگر بدانیم " در زیر شعار " ما میتوانیم " در روی بطری این دوغ یعنی اینکه برای توانستن ، دانایی هم نیاز است . دانایی که کمتر در این دولت مورد توجه قرار گرفته است که اگر غیر از این بود رییس دولت آن برخوردها را با ۵۰ استاد دانشگاه که از سیاستهای اقتصادی دولت انتقاد کرده بودند انجام نمیداد .

البته از رییس جمهوری که به گفته خودش درباره مهمترین مسائل اقتصادی کشور با قصاب محله شان مشورت میکند بیش از این نیز انتظاری نیست .  

امروز در روزنامه جهان صنعت مطلبی در مورد اثرات منفی سریال حلقه سبز کار ابراهیم حاتمی کیا با عنوان "حلقه سبز موفق نبود" منتشر شد . در این نوشتار نکاتی در مورد اثرات منفی این سریال و تاثیرات آن بر روی بینندگان به خصوص اهداکنندگان عضو به چشم میخورد که به نظرم جای تامل بسیاری داشت . در آن مطلب آمده بود که در حدود ۱۱ نفر از علاقه مندان اهدای عضو پس از دیدن سریال و بی میلی حسن گلاب بيمار در حال کما از اهدای عضو خود پشیمان شده بودند.

با نگاهی به سریال های دنباله دار و پربیننده  شبکه های تلوزیونی به این نکته پی میبریم که متاسفانه عمدتا نکات منفی فیلم ها و سریال ها بر روی بینندگان تاثیر گذاشته است . مانند سریال سالهای دور از خانه که پس از پايان سريال تعدادي از دانش آموزان دختر دبستاني تهران براي يافتن كار به راه آهن رفته و قصد خريد بليط شهرستان را داشتند.

 متاسفانه اكنون نوبت به سريال حلقه سبز رسيده.حال كه نخستين سريال ساخته ابراهيم حاتمي كيا از نوعي متفاوت به خانه هاي مردم راه يافته مورد هجوم انتقاد جامعه پزشكان و از طرفي به ظاهر باعث پشيماني داوطلبان اهداي عضو شده است .

به نظر میرسد بروز اين گونه واكنش ها زاييده فقرفرهنگي حاكم بر بيشتر خانواده هاي ايراني است. چرا كه آنها همواره نيمه خالي ليوان را ميبيند. اگر خوب دقت كنيم ميبينيم كه هيچگاه از خود گذشتگي ها فداكاريها و ساير صفات مثبت انساني فيلم ها و سريال ها ي ايراني الگو و  سرمشق عامه جامعه نبوده است .

عكسهايي كمتر ديده شده از سربازان آمريكايي در عراق . آدمهاي خوب همه جا خوب و آدمهاي بد همه جا بد خواهند بود . اين عكسها تائيدي بر صحيح بودن جنگ نيست .

پنجشنبه ۱۵ آذر ماه  مصادف با دومین سالگرد شهادت ۶۰ نفر از اصحاب رسانه و صداو سیماست . دیشب در خیابان همسرخبرنگار شهیدایرنا را هنگام خرید فانوس دیدم .او قصد خرید ۶۰ فانوس به نیت ۶۰ گل پر پر شده هواپیمای C _130 را داشت. اما در چهره اش غباری از غم و ناراحتی نشسته بود. علت را جویا شدم. او ناراحت بود از اینکه صدا وسیما امسال هیچ مراسمی برای آن از دست رفتگان تدارک ندیده و خانواده ها امسال با همیاری و کمک یکدیگر مراسمی را در قطعه اصحاب رسانه و در محل مزار شهداي اين حادثه برگزار میکنند........

یاد محمد حسن غریب عکاس خونگرم ایسنا به خیر وقتی با مهدیه بحری خبرنگار ایسنا از مراسم بهره برداری از هواپیمای vip برمیگشتیم در میدان انقلاب به او گفتیم بیا از روی پله هوایی رد شیم او با خنده گفت :هر وقت برقیش کردند از روش رد میشم.....

یاد اسماعیل عمرانی خبرنگار تازه کار و ساده شهرستانی ایسنا به خیر اورا  برای اولین و آخرین بار در برنامه خبری شرکت هما دیدم .یادم هست که از او کاغذ خبر گرفتم. هیچ گاه چهره ساده و غریبش از ذهنم پاک نمیشود.........

یاد علیرضا برادران به خیر "برای آخرین بار اورا در مراسم بهره برداری از هواپیمای vip  دیدم .با خنده به بابک برزویه عکاس گفت :دلت بسوزه من دوقلو دارم ....

راستی که از بهترین بودند.یادشان گرمی باد..

  ^{همانطور که ملاحظه میفرمایید , این عروس داماد قلابی در نزديكي شمال بغداد دستگير شدند  ظاهرا" آمريكايي ها به یک ماشين عروس و  كاروان عروسي همراهش شك مي كنند . دستور توقف آن را داده و با تعجب میبینند که عروس آقا از آب در مي آيد و در حقیقت  عروسي در كار نبوده حالا قضيه چه بوده الله  اعلم...}

بعد از مدتها دوباره مشغول نوشتن شدم . دیروز عکس یک روزنامه جهان صنعت تصویر مراسم تودیع و معارفه رییس جدید موزه ملی ایران را دیدم .

محمد رضا مهر اندیش رییس موزه ملی ایران شد . مهراندیش را همه به عنوان مدیر کل برکنار شده سازمان میراث فرهنگی میشناسند !! او  چند ماه  پیش از سوی بقایی قائم مقام آن سازمان بنا به دلایلی از سمت مدیر کلی روابط عمومی آن سازمان  برکنار شد ،  او همچنین مدیر مسئول خبرگزاری همان سازمان (میراث آریا ) بود اما از سوی معاون سازمان از سمت خود برکنار شد .

این مدیر برکنار شده امروز از سوی همان آقایانی که بنا به دلایلی که از ذکر آنها در اینجا معذورم ، برکنار شده بود به جای محمد رضا کارگر استاد دانشگاه تحصیل کرده در کشور انگلستان و متخصص در میراث فرهنگی بر مسند مدیریت موزه ملی ایران تکیه داده است . مهراندیش در رشته سینما درس خوانده و متاسفانه هیچ گونه سابقه مدیریتی در حوزه های میراث فرهنگی در گذشته نداشته است .

در سالهای مدیریت مشایی در سازمان فرهنگی هنری شهرداری او در همان سازمان مشغول به فعالیت بود که با ریاست مشایی در سازمان میراث فرهنگی به مدیریت روابط عمومی آن سازمان انتخاب شد .

 محبوبیت سریال جواهری در قصر به دفتر آقای ضرغامی رییس سازمان صدا و سیما هم کشیده شد. ظاهرا" چندی پیش ایشان با همراه هیاتی به کره جنوبی رفته و با عوامل و دست اندکاران این سریال دیداری هم داشته اند .حتی کار به جایی کشیده شد که یکی از اعضای هیات ایرانی برای انجام مصاحبه با یانگوم بازیگر نقش اول این سریال مجبور به  شل کردن کیسه و پرداخت مقداری پول به او شد .جناب ضرغامی هم از فرط هیجان و ذوق زدگی دستور خریدکارتون این سریال را در سفر اخیر خود به کره جنوبی داده و هم اکنون مراحل دوبلاژ این کارتون در حال انجام است !

چندی پیش به اتفاق همسرم با رضا رویگر ، بازيگر  گفتگویی داشتم که امروز در روزنامه اعتماد ملی منتشر شد . مصاحبه را اینجا ميتوانيد بخوانید .

حوالی ساعت شش بعداز ظهر دیروز بود که به دفتر روزنامه اعتماد ملی رفتم . قرار بود گزارشی در مورد تامین قطعات هواپیما و ارتباط آن با تاخیر پروازها تهیه کنم . با یکی از مدیران سابق سازمان صنایع هوایی مشغول مصاحبه بودم که ناگهان او از فروش و واگذاری سازمان صنایع هوایی وابسته به سازمان گسترش و نوسازی خبر داد . با اشتیاق و بدون توجه به موضوع مصاحبه جزئیات واگذاری این شرکت را ازاو جویا شدم . وی تاکید کرد که هرگز در مصاحبه نامی از او ذکر نکنم . مشروح این مصاحبه در پایین صفحه یک روزنامه اعتماد ملی امروز (دوشنبه) چاپ شد که میتوانید اينجا بخوانید .

يک سال پس از توقف توليد بیسکویت مادر، از خاطره های اين محصول و کارخانه اش چه مانده است؟

 کارخانه ويتانا سوت و کور با بيش از شش هکتار وسعت  در کيلومتر هفت جاده قديم کرج و در خيابان خليج جای گرفته است. کارخانه خالی است و درهای بزرگ آهنی همه بخش ها با قفل های بزرگ بسته شده. درهايی که رنگ سفيد آن ها به سياهی می زند. در گوشه و کنار کارخانه، تابلوهايی وجود دارد که کج شده اند. سطح آسفالت کارخانه با برگ درختان گردو و گردوهای سبزی که ماه هاست کسی آن ها را از روی زمين برنداشته و درگذر زمان سياه شده اند، پوشيده شده است.

سخنان آقای قالیباف شهردار تهران درتاریخ هشتم مرداد درجمع مدیران آتش نشانی آنچنان وحشتی را در وجودم انداخت که نتوانستم صبورانه این همه بی سیاستی و بی خردی آقایان را تاب بیاورم. آقای قالیباف با حالتی آشفته اذعان داشت که ذخیره بنزین و گازوئیل موجود سازمان آتش نشانی در حد کفایت برای فقط نیمی از یگان عملیاتی میباشد آن هم تا پایان هفته. چنین اعترافاتی از طرف مقامات حکومتی عواقب سیاسی نا خوشایندی در پی خواهد داشت . اگر چه این مسائل هرگز در سطح جامعه منتشر نمیشود اما جامعه اندیشه ساز جوان ایرانی با ابزاری نوین چون و بلاگ، باید هر چه بیشتر برای آزادی اندیشه تلاش کنند .

چند روز پیش  با برگزیده نخست جشنواره خوارزمی در سال ۸۴ و تنها برنده  ایرانی در مسابقات ربوکاپ آمریکا آشنا شدم . آشنایی با این جوان مرا واداشت که گزارشی در مورد ادامه تحصیل و در حقیقت مهاجرت همیشگی برگزیدگان المپیادها  از کشور تهیه کنم .  پس از گفتگو با او و چند نفر دیگر گزارشی تهیه کردم که در روزنامه اعتماد ملی دیروز به چاپ رسید  . گزارشم با عنوان " فرار مغزها یا مهاجرت نخبگان " را اینجا میتوانید بخوانید .